انوری | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۶

ای یار مرا غم تو یارست عشق تو ز عالم اختیارست با عشق تو غم همی گسارم عشق تو غمست و غمگسارست جان و جگرم بسوخت هجران خود عادت دل نه زین شمارست جان سوختن و جگر خلیدن هجران ترا کمینه کارست در هجر ز درد بی‌قرارم کان درد هنوز برقرارست ای راحت جان من فرج ده زان درد که نامش انتظارست در تاب شدی که گفتم از تو جز درد مرا چه یادگارست