انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۲۷۷ - در طلب شکر و عود

ای هنر از آتش تو بویا همچو عود وی فلک در خدمتت چون نیشکر بسته کمر کار من با شکر و عود آمدست اندر زفاف وین محقر نزد آن مهتر نداردبس خطر عود و شکر ده به من کین غم به من آن می‌کند کاب و آتش می‌کند پیوسته باعود و شکر