انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۳۲۰ - در تعریف عمارت و مدح صاحب

ای نمودار ارتفاع فلک ساکنانت مقدسان چو ملک اوج سقف تو رازدار سماک بیخ صحن تو همنشین سمک در تمیز میان جنت و تو رای رضوان دراوفتاده به شک پختکی داشت دیگ دهر و نداشت راستی بی‌حلاوت تو نمک فلکی کوکبت عزیزالدین او نه کوکب و رای او نه فلک آن در ابداع و امتحان علوم رای عالیش کیمیا و محک آنکه در حفظ خدمت میمونش با حصول درج خلاص درک آنکه تعیین پایه قدرش زافرینش بود فراز ترک کرده تاریخ رسم او منسوخ سمر رسم دوده برمک عدد سالهای عمرش باد همچو تاریخ پانصد و چل و یک