انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۳۳ - در شرح اشتیاق گوید

به خدایی که از میان دو حرف هفت چرخ و چهار طبع انگیخت بوی کافور و عود و مشک آورد رنگ طاوس و کبک و زاغ آمیخت که مرا درد هجر تو بر سر خاک اندوه و آتش غم بیخت از برم دل به خدمت تو رسید وز تنم جان ز فرقت تو گریخت این چنین کارها زمانه کند با زمانه نمی‌توان آویخت