انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۳۹۰ - در علو همت و کمال نفس خود

سگ خشم و خر شهوت که زبون‌گیری نیست تیز دندان‌تر از این هر دو در این خاک کهن نفس من کو ملک مملکت شخص منست هر دو را سخره خود کرده به تادیب سخن ترک و تازیک شما جمله سگانند و خران که به جز خوردن و کردن نشناسند ز بن تو چه گویی که کند نفس ملک همت من گر تو گوییش بیا خدمت این طایفه کن