انگز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انگز. [ اَ گ َ ] (اِخ ) دهی است از بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان با ٣٢٠ تن سکنه . آب آن از زه آب رودخانه ٔ محلی و محصول آن غلات، حبوب و لبنیات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
انگز. [ اَ گ ُ ](اِخ ) دهی است از بخش ویسیان شهرستان خرم آباد با ٢٠٠ تن سکنه . آب آن از چشمه سار و محصول آن غلات، حبوب، لبنیات و پشم است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
انگز. [ اَ گ ُ ] (اِ) بیلی که با آن زمین را هموار سازند. (از برهان قاطع) (از هفت قلزم ) (از آنندراج ) (از انجمن آرا). غلیج . و رجوع به انگژ و انگزک و انگژک و غلیج شود.