انگشتری باختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انگشتری باختن . [ اَ گ ُ ت َ ت َ ] (مص مرکب ) یک نوع از قمار است که حلقه ٔ انگشتری را پشت دست گذاشته و بحرکت دست بدون کمک دست دیگرکم کم به سر انگشتان می رسانند پس اگر حلقه ٔ انگشتری داخل انگشت شد بازیگر برده است و اگر بر زمین افتاد باخته است . (حاشیه ٔ خسرو و شیرین ص ١٣٨) : بدست آن بتان مجلس افروز سپهر انگشتری می باخت تا روز. نظامی (خسرو و شیرین ص ١٣٥).