انگم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انگم . [ اَ گ ُ ](اِ) صمغ. شَلَم . صمغ درگیلاس، آلبالو، آلو، زردآلو، گوجه و میوه های دیگر. (یادداشت مؤلف ). صمغ و ماده ٔ چسبنده ٔ لزجی که از درختان مخصوصاً درختان آلو و آلوچه و گوجه خارج می شود ودر برابر هوا انجماد می یابد. (فرهنگ فارسی معین ).