انگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ گَ) (اِ.)<BR>۱- زنی که شب زفاف همراه عروس به خانة داماد میرود.<BR>۲- زن برادر.<BR>۳- دایة خاتون. ینگه و ینگا، هم گویند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ گَ) (اِ.) ۱- زنی که شب زفاف همراه عروس به خانه داماد میرود. ۲- زن برادر. ۳- دایه خاتون. ینگه و ینگا، هم گویند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انگه . [ اِ گ َ ] (ترکی، اِ) زنی که همراه عروس به خانه ٔ شوهر رود و او را به حجله ٔ عروسی برد. زن برادر. ◄ دایه ٔ خاتون . (فرهنگ فارسی معین ).
انگه . [ ] (اِخ ) دهی از بخش طالقان شهرستان تهران است که ١٤٣ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه سار و محصول آنجا غلات و لوبیاست . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).