انگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انگه . [ اِ گ َ ] (ترکی، اِ) زنی که همراه عروس به خانه ٔ شوهر رود و او را به حجله ٔ عروسی برد. زن برادر. ◄ دایه ٔ خاتون . (فرهنگ فارسی معین ).
انگه . [ ] (اِخ ) دهی از بخش طالقان شهرستان تهران است که ١٤٣ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه سار و محصول آنجا غلات و لوبیاست . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).