انیس غنوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انیس غنوی . [ اَ س ِ غ َ ن َ ] (اِخ ) (متوفی ٢٠ هَ. ق . / ٦٤١ م .) انیس بن مرثد غنوی . یکی از صحابیان است . او وپدر و جدش صحبت پیغمبر را ادراک کرده اند. پدرش در جنگ رجیع کشته شد و خود او تا روزگار عمر، حیات داشت و از کسانی است که در فتح مکه حضور داشتند و از جانب پیغمبر در غزوه ٔ حنین در اوطاس دیده بانی میکرد. رجوع به الاستیعاب ج ١ ص ٦١ و الاعلام زرکلی ج ١ ص ١٣٢ شود.