اهجام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهجام . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ هَجم . کاسه ٔ بزرگ . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به هجم شود.
اهجام . [ اِ ](ع مص ) برآمدن بر کسی یا بر چیزی بناگاه . ◄ بازگردانیدن شتر را به سوی مراح . ◄ دور کردن و سست نمودن بیماری را. ◄ درآوردن چیزی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).