اهداب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهداب . [ اِ ] (ع مص ) دراز وفروهشته شاخ گردیدن درخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ). دراز گردیدن و فروهشته شاخ گردیدن . (ناظم الاطباء).
اهداب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ هَدَب . ◄ ج ِ هُدب و هُدُب . (ناظم الاطباء). رجوع به کلمات مذکور شود.