اهل حق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اهل حق . [ اَ ل ِ ح َق ق ] (اِخ ) نامی است که نُصَیریان یعنی علی اللهیان بخود دهند. نصیری . علی اللهی . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
اهل حق . [ اَ ل ِ ح َق ق ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب )آن که پیرو حق است . ◄ قومی که با حجت و برهان خود را بدانچه در پیش خدایشان حق است نسبت کنند. و آن اهل سنت و جماعت اند. (از تعریفات جرجانی ).