اهل ذمه

اهل ذمه . [ اَ ل ِ ذِم ْ م َ / م ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کافران مطیع پادشاه اسلام، و گاهی عبارت از رعیت باشد. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). کافری که در پناه اسلام باشد. ذمی . زنهاری . پناه آور. رجوع به البیان و التبیین ج ٢ ص ٣٥ و تاریخ تمدن جرجی زیدان ج ٤ ص ١٠١ و ١٢١ و برای احکام فقهی آن رجوع به کتاب شرایع الاسلام شود.