اوابی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوابی . [ اَوْ وا ] (اِخ ) ابونصر. رجوع به ابونصر اوابی شود.
اوابی . [ اَ وْ وا ] (حامص ) نیک توبه کردن . توبه ٔ نیکو و پشیمانی از گناه : به در بی نیاز نتوان رفت جز بمستغفری و اوابی . سعدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوابی . [ اَوْ وا ] (اِخ ) ابونصر. رجوع به ابونصر اوابی شود.
اوابی . [ اَ وْ وا ] (حامص ) نیک توبه کردن . توبه ٔ نیکو و پشیمانی از گناه : به در بی نیاز نتوان رفت جز بمستغفری و اوابی . سعدی .