اوباشان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اوباشان . [ اَ ] (نف، ق ) در حال اوباشتن . رجوع به اوباشتن شود. ◄ (اِ) ج ِ فارسی اوباش .