اوتل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اوتل . [ اَ ت َ ] (ع ص ) مرد شکم پر از شراب . ج، وُتُل . اُتُل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).