اوج/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین( اَ ) [ معر. ] (اِ.) ۱- بلندی. ۲- طرف بالای هر چیز. ۳- بالاترین درجه ستاره. ۴- بلندترین حد آواز.مترادفها و واژههای مرتبطارتفاع، بالا، بحبوحه، بلندی، بلندی، رفعت، صعود، فراز، قله، منتها، نوک ≠ حضیض، نشیبواژه قبلی: اوثانواژه بعدی: اوجا