اوحدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟ وان حقه لعل خالی از خنده چراست؟ روی تو بکندند، نگوید پدرت در خانه، که: روی پسرم کنده چراست؟
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟ وان حقه لعل خالی از خنده چراست؟ روی تو بکندند، نگوید پدرت در خانه، که: روی پسرم کنده چراست؟