اوحدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۳

ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن وز باده خمار سر و جانم بشکن پیشانی توبه را شکستم ز لبت گر توبه کنم دگر دهانم بشکن