اوحدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۱۸۲

در صورت آدم ار فرشتست تویی ور آدمی از روح سرشتست تویی گر می‌نبشتست درین دور کسی آن وحی خط و آنکه نبشتست تویی