اوحدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۳

ما را تو چنین ز دل بر آری نیکست وانگه بدو زلف خود سپاری نیکست زلفت که به فتنه سر بر آورد چنان او را تو چنین فرو گذاری نیکست