اوحدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۴۴

باد سحری چو غنچه را لب بشکافت نور رخ گل روی چو خورشید بتافت از سایه خرپشته میمون فلک در پشته نگه کن که چه سرسبزی یافت؟