اوحدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۶۵

زلف تو، که صد سینه ز دل خالی کرد بر قامت همچون الفت دالی کرد گفتم: کشمش ببند، متواری شد سر در کمرت نهاد و که مالی کرد