اوحدی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۶۸

خالی که رخ تو آشکارش پرورد لعل تو به نوش خوش گوارش پرورد در خون لبت رفت و در آنست هنوز با آنکه لب تو در کنارش پرورد