اوقیانوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوقیانوس . (از یونانی، اِ) اقیانوس . دریای اعظم . بحر محیط : چو پایان آن وادی آمد پدید سکندر به دریای اعظم رسید در آن ژرف دریا شگفتی بماند که یونانَیش اوقیانوس خواند. نظامی . اعظم بحارالدنیا ثلاثة: الاول اوقیانوس المحیط. (نخبةالدهر دمشقی ). رجوع به اقیانوس شود.