اولیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ وَ یِّ) [ ع. اولیة ] (ص.) مؤنث اولی ؛ نخستین، پیشین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ وَ یِّ) [ ع. اولیه ] (ص.) مؤنث اولی ؛ نخستین، پیشین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اولیة. [ اَ ل ِ ی َ ] (ع اِ) ج ِ ولی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بارانهای دوم بهاری . باران تندو رگبار پی درپی . (ناظم الاطباء). رجوع به ولی شود.
اولیة. [ اَوْ وَ لی ی َ ] (ع ص نسبی ) مؤنث اَوّلی ّ. (منتهی الارب ). رجوع به اولی شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
نخستین