اوم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اوم . [ اَ وَم م ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی است از امامت، نیکوتربه امامت . (ناظم الاطباء).
اوم . [ اَ ] (ع مص ) بانگ و فریاد کردن تشنه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ سخت شدن تشنگی کسی . ◄ رنج دادن کسی را. ◄ دود کردن زنبورخانه را تا انگبین چینند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
اوم . [ اُ وَ ] (ع ص ) (لیالی ...) شبهای زشت و منکر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).