اویان

اویان . [ اَ ] (اِ) کوه و جبل . (ناظم الاطباء). ماه وسط پاییز. (ناظم الاطباء). ابان .

اویان . (اِ) ج ِ اویَه . (ناظم الاطباء).

اویان . [ اَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان شهرنوبالا ولایت باخرز بخش طیبات شهرستان مشهد دارای ٢٩٥تن سکنه . رجوع به فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩ شود.