اوید

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اوید. [ اَ ] (ع اِ) ازدحام مردم . (منتهی الارب ).آواز ازدحام مردم . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). انبوهی کردن مردم .