اکمة

اکمة. [ اَ ک َ م َ ] (ع اِ) پشته یا پشته ٔ بلند از یک سنگ یا جای بسیار بلند که خاکش غلیظ بود و به حجریت نرسیده باشد. ج، اَکَم، اَکَمات، اُکُم، آکُم، آکام . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). توده . (دهار).

اکمة. [ اَ ک ِم ْ م َ ] (ع اِ) ج ِ کِمَامة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ ج ِ کِم ّ. (اقرب الموارد). رجوع به کمامة و کم شود.

اکمة. [ اَ ک َ م َ ] (اِخ ) پشته ای از پشته های اجا. ◄ موضعی نزدیک حاجر که اکمةالعشرق گویند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).