اکم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکم . [ اَ ک َ ] (ع اِ) ج ِ اَکَمَة. (متن اللغة) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ج ِ اکمة به معنی پشته بلند از یک سنگ . (آنندراج ). رجوع به اکمة شود.
اکم . [ اَ ک َ ] (علامت اختصاری ) در کتاب من (لغتنامه ٔ دهخدا) علامت اسدی کتابخانه ٔ مسجد سپهسالاراست . (یادداشت مؤلف ) .
اکم . [ اُ ک ُ ] (ع اِ) ج ِ اَکَمَة. (ناظم الاطباء). ج ِ اِکام و آن ج ِ اَکَم است و اکم ج ِ اکمة. (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). رجوع به اکمة شود.