اکهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکهی . [ اَ ها ] (ع ص ) مردی که به روی او کلف باشد. ◄ گنده دهن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ بددل سست . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بددل . (مهذب الاسماء). ترسوی ناتوان . (از اقرب الموارد). ◄ سنگ بی شکاف و بی رخنه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (اِخ ) صخرة اکهی ؛ نام کوهی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).