اکه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکه . [ اَ ک َ / ک ِ ] (اِ) دایه . (فرهنگ فارسی معین ).
اکه . [ اَک ْ ک ِ ] (صوت )در تداول عوام، علامت تعجب . سبحان اﷲ. اﷲ اکبر. علامت تعجب از بدی چیزی یا بسیاری آن . (یادداشت مؤلف ).
اکه . [ اَ ک َ / ک ِ ] (پسوند) برای تحقیر است : زنکه . مردکه . درکه (محقر دره، نام قریه ای بشمال غربی تهران ). گندمکه، یعنی گندم خرد (ذرت و بلال ). (یادداشت مؤلف ).