اکول
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ ع. ] (ص.) پرخور، شکم باره.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ ع. ] (ص.) پرخور، شکم باره.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکول . [ اَ ] (ع ص ) فراخ شکم . (دهار) (مهذب الاسماء).بسیارخورنده . (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). پرخور و ربوس و رزد و رژد و رس . (ناظم الاطباء). اکال . پرخور. پرخوار. جواظ. شکم خواره . شکم باره . رس . شکمو. شکم بنده . بسیارخوار. بُلَع. بسیارخورنده . (یادداشت مؤلف ). قضوف . (منتهی الارب ) : عاد را باد است حمال خذول همچو بره در کف مرد اکول . مولوی .
اکول . [ اُ ] (ع اِ) ج ِ اُکُل .خوراکیها. طعمه ها. (فرهنگ فارسی معین ) : یک زمین خرمی با عرض و طول اندر او بس نعمت و چندین اکول . مولوی .
اکول .[ اَک ْ وَ ] (ع اِ) زمین بلند شبیه به کوه . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).