اکولة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکولة. [ اَ ل َ ] (ع ص ) بز نازاینده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ بزی که آنرا جهت خوردن فربه کنند. (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). گوسفند پرواری . (مهذب الاسماء). بز یا گوسپندی که فربه کنند خوردن را. پرواری .
اکولة. [ اُ ل َ ] (ع اِ) بزی که جهت شکار گرگ و نحو آن استاده کنند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).