اکومنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکومنه . [ اَ ک َ م َ ن َه ْ ] (از اوستایی، اِ) اکومن . صورتی از اکمنه (کلمه ٔ اوستایی ) به معنی روان پلید که برخی از محققان اکوان [ دیو ] را محرف آن دانند. (از مزدیسنا و ادب پارسی ذیل ص ١٦٣). رجوع به اکمنه شود.