اگال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اگال . [ اُ ] (هندی، اِ) باقی مانده از تانبول خاییده شده . (ناظم الاطباء). فضله ٔ پان که بعد از چاویدن پان به کسی دهند یا بیندازند و این لفظ هندی است . (آنندراج ) : چمن از پان گزیدنت رنگین غنچه چون بشکفد گرفته اگال . ظهوری ترشیزی (از آنندراج ).