ای سبحان ا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ای سبحان ا. [ اَ س ُ نَل ْ لاه ] (ع صوت مرکب ) برای تعجب واستغاثه در اصل منزه است خدا. و در تداول فارسی پناه بر خدای : گفت [ خواجه احمد حسن ]ای سبحان اﷲ این مقدار را چه در دل باید داشت . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ١٧٨). گفت ای سبحان اﷲ این چیست که میگویی . (کیمیای سعادت ). گفت چه دلیری است بر خدای . ای سبحان اﷲ من از سعید جبیر شنیدم که ... (تفسیر ابوالفتوح ).