ایاصوفیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایاصوفیه . [ اَ فی ی َ ] (اِخ ) ایاصوفیا، اجیاصوفیا. مسجد معروفی است در استانبول و آن در قدیم کلیسایی بود که بنام صوفیه ٔ قدیسه از سال ٥٣٢ تا ٥٣٧ م . توسط آنتیموس ترالی و ایزیدور ملیطی بدستور یوستینیانوس ساخته شد، در سال ٨٥٧ هَ . ق . این معبد توسط سلطان محمدخان ثانی به هنگام فتح استانبول به مسجد جامع تبدیل شد. و آن پادشاه یک مناره و یک مدرسه بدان افزود، و سلطان بایزید مناره ٔ دیگری راساخت و مدرسه را وسعت داد. این کلمه را معمولاً بتخفیف یای اول و تشدید یای دوم تلفظ کنند ولی در اصل بتشدید یای اول و تخفیف دوم است . (فرهنگ فارسی معین ).