ایامی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ ما) [ ع. ] جِ ایم ؛ بیوه گان، بیوه زنان، زنان بی شوی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ ما) [ ع. ] جِ ایم ؛ بیوه گان، بیوه زنان، زنان بی شوی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایامی . [ اَ ما ] (ع ص، اِ) ج ِ اَیِّم . (ناظم الاطباء) (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص ٢٤) : و انکحوا الایامی منکم و الصالحین من عبادکم و امائکم . (قرآن ٣٢/٢٤). و زنان ایامی همه جامه ٔ حداد در بر و به فجع و شیون اندر.(ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ ص ٤٥٤). رجوع به ایم شود.