ایحال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایحال . (ع مص ) در گل افکندن .(منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).در وحل افکندن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ ببدی سخت درافکندن کسی را. یقال : اوحله فلاناً سراً. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). به بدی سخت افکندن کسی را. (آنندراج ).