ایذا

ایذا. (ع اِ) رنج و آزار و عذاب و زحمت و جور و ستم و جفا و تصدیع و آزردگی و محنت . (ناظم الاطباء). ایذاء : زبان درنهندش به ایذا چو تیغ که بدبخت زر دارد از خود دریغ. سعدی . بسمع رضا مشنو ایذای کس . سعدی . که مگریکی از غلامان او بدو ایذائی و زحمتی رسانیده است . (تاریخ قم ص ٢٤٩). رجوع به ایذاء شود.