ایذه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایذه . [ ذَ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای ٦گانه ٔ بخش ایذه شهرستان اهواز است . این دهستان در قسمت خاوری دهدز و رود کارون در جلگه واقع شده است . آب اکثر قراء از قنوات و چاه است و محصول عمده ٔ آن غلات است . از ٤٣ آبادی بزرگ وکوچک تشکیل شده . جمعیت آن در حدود ٥٠٠٠ تن است . قراء مهم آن ازگیل، شکفت کاو، برچستان، گوردائی و ده نو میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦). شهریست [ بخوزستان ] با سوادهای سخت خرم و آبادان و بانعمت و خواسته ٔ بسیار بر لب رود نهاده و از وی دیباهای بسیار خیزد و دیبای پرده ٔ مکه آنجا کنند. (حدود العالم ). رجوع به تاریخ کرد و جغرافیای غرب ایران و ایذج شود.