ایران ویج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایران ویج . (اِخ ) (سرزمین آریایی ) پس از متفرق شدن آریاییان (هند و ایرانی )در بخشهای مختلف نجد ایران گروهی از آنان در محلی اقامت گزیدند که در اوستا بنام ائیرینم وئجه یعنی سرزمین و کشور تخمه آریایی نامیده شده . محققان محل آنراخوارزم و خیوه ٔ حالیه دانسته اند. (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فرهنگ ایران باستان صص ١٨٥ - ٢٨٥ و یسنا صص ٣٣ - ٥٢ و ٥٤ و سبک شناسی ج ١ ص ٣، ٥٨، ٣٠٤ شود.