ایرقان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایرقان . (اِ) بلغت رومی حنا را گویند و آن برگ درختی باشد که بکوبند و خمیر کنند و بر دست و پابندند. (برهان ) (آنندراج ) (هفت قلزم ). حنا. (الفاظ الادویه ). رجوع به حنا شود. ◄ کتیرا. (الفاظ الادویه ). ◄ لعاب بزرقطونا. (الفاظ الادویه ). ◄ روغن مرزنجوش . (الفاظ الادویه ).