ایزان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایزان . (ع مص ) (از «وزن ») دل نهادن بر چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
ایزان . (اِ) روز سی ام هر ماه را گویند. (آنندراج ). نام روز سی ام از هر ماه که روز آخر ماه باشد و انیران نیز گویند. (ناظم الاطباء) : شبانگاه ایزان خردادماه سوی آسیا رفت نزدیک شاه . فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ص ٣٠٠٢). رجوع به فهرست ولف و رجوع به انیران شود.