ایسان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایسان . (ع مص ) (از «وس ن ») بیهوش کردن بوی چاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) مردم . ج، ایاسین . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی ).
ایسان . [ اَ ] (اِ) گوشه ٔ عالم مابین مشرق و شمال و ظاهراً این لفظ هندی است . (غیاث اللغات ).