ایصر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایصر. [ اَ ص َ ] (ع اِ) (از «اص ر») رسن کوتاه که دامن خیمه بدان به میخ بربندند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). آن رسن که دامن خیمه بدان بازبندند. (مهذب الاسماء). ◄ گیاه و گلیمی که در آن گیاه پر کرده اند.ج، ایاصر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).